Opoczno to niewiele ponad 20-tysięczne miasto we wschodniej części województwa łódzkiego położone nad rzekami Wąglanką i Drzewiczką. Jego nazwa pochodzi od słowa „opocza” - osady położonej na opoce, czyli skale wapiennej.
Mimo, że Opoczno większości Polaków kojarzy się przede wszystkim z płytkami ceramicznymi, jako podróżnicza destynacja także ma wiele do zaoferowania. Jego warte poznania miejsca nie mają może typowego potencjału turystycznego, jak popularne atrakcje w większych miejscowościach, ale często niosą ze sobą bardzo ciekawą historię. Na każdym kroku znaleźć tam można wiele kapliczek i pomników pamięci oraz nagrobków, które świadczą o bogatej przeszłości i dawnej świetności miasta.
Zamek Kazimierza Wielkiego, w którym obecnie mieści się Muzeum Regionalne to największa atrakcja miasta. Jego początki sięgają XIV wieku, kiedy z inicjatywy króla Kazimierza Wielkiego na terytorium Polski budowano wiele zamków obronnych. W zamku urzędował starosta, którego zadaniem było utrzymywanie go w stanie gotowości na wypadek wojny. Zamek opoczyński zbudowano razem z murami miejskimi, chociaż ze względu na brak źródeł, ciężko ustalić, jak pierwotnie mógł wyglądać. Na przestrzeni lat kilkakrotnie był niszczony i odbudowywany, aż w XIX wieku całkowicie popadł w ruinę. Dzisiejsza forma budynku jest efektem przebudowy z 1927 roku. Odwiedzając obecnie zamek, można wewnątrz zobaczyć wystawę przybliżającą początki powstawania Opoczna, dawne fotografie, pamiątki, oraz rzeźby i stroje ludowe regionu opoczyńskiego.
To położona przy rynku i nieopodal zamku zabytkowa, najstarsza w mieście kamienica. Tradycja przypisuje powstanie domu Esterki z legendarną ukochaną Kazimierza Wielkiego - Żydówką Esterą, którą król poznał polując w lasach pod Opocznem. Istniejący dzisiaj budynek powstał w XVI wieku, w pierwszej połowie XIX stulecia popadł w ruinę. Został odbudowany w nowym kształcie w 1893 roku, a w 1927 roku przebudowany, czemu zawdzięczamy jego dzisiejszy wygląd. Z pierwotnego budynku zachowały się piwnica oraz dwie sale o sklepieniu kolebkowym. Obecnie w domu Esterki znajduje się miejska biblioteka.
Powstały w 1370 roku kościół początkowo był jednonawowy, potem z czasem go rozbudowywano, przechodził liczne perturbacje, kradzieże i stopniowo popadał w ruinę. Obecny jego kształt jest efektem rozbudowy i restauracji z 1949 roku. Zwiedzając kościół, warto zwrócić uwagę zwłaszcza na Kaplicę Matki Boskiej oraz późnogotycką chrzcielnicę z połowy XV wieku czy też na zabytkową XIX-wieczną dzwonnicę stojącą po lewej stronie od wejścia.
Ten drewniany kościółek, uznawany za najstarszy w Opocznie znajduje się na terenie cmentarza przy ulicy Moniuszki. Nie do końca wiadomo, jak mógł pierwotnie wyglądać, gdyż obecna budowla powstała w XVIII wieku i nie zachowały się żadne informację mówiące o jego wcześniejszym wyglądzie. Początkowo świątynia pełniła funkcję kościoła parafialnego, a później kaplicy cmentarnej. Sam opoczyński cmentarz stary też wart jest wspomnienia, gdyż znajdują się na nim groby powstańców styczniowych, żołnierzy z II wojny światowej oraz znanych mieszkańców miasta.
Ten miejski zalew to ulubione miejsce odpoczynku mieszkańców. Kilka lat temu jego okolica została odrestaurowana i przystosowana do różnych form rekreacji. Znaleźć tam można między innymi plaże z molo, plac zabaw, ścieżki rowerowe i siłownię pod chmurką.
Miasto ma rozbudowaną ofertę gastronomiczną. Na uwagę zasługuje położona przy zalewie „Zmiana Klimatu” oferująca burgery, makarony i pizze, burgerownia „Rogata Buła” czy też restauracja „Smakosz” z polską kuchnią. Na coś słodkiego warto wybrać się natomiast do lodziarni „Lody Naturalne Opoczno”.